شجاعت او باور نکردنی بود با تدین و اخلاصی که داشت بعضی اوقات با خود می گفتیم شاید او زمان شهادت خود را می داند که اینگونه بی پروا به قلب دشمن می زند و ذره ای رعب و وحشت در وجود سراسر غیرت او راه ندارد.

نقل از همرزمان شهید

ایشان در آغاز سال 1344 در خانواده ای مشهور به ایمان و تدین چشم به جهان گشود.

اسماعیل در خانواد ه ای که مهر و عطوفت در آن سرشار بود رشد و تربیت یافت . از همان دوران نوجوانی در کنار تحصیل در حد توان خود در کارهای کشاورزی به همراه برادر شهیدش ابراهیم پدر را یاری می نمود.

او از استعداد و هوش ذاتی برخوردار بود و در ضمن به حسن اخلاق شهره بود. در حین تحصیل هیچگاه از شرکت در مراسم مذهبی غفلت نمی کرد و همواره در کسب معارف و تقویت پایه های دینی و معنوی تلاش وافر داشت.

شهید اسکندری هنگام شروع انقلاب در حالی که نوجوانی بیش نبود با شور و اشتیاق زاید الوصفی در صحنه انقلاب حضور داشت و همراه دیگر دوستان همدل خویش به فعالیتهای انقلابی می پرداخت.

در سال 1360 مقطع راهنمایی را با موفقیت پشت سرگذاشته و برای ادامه تحصیل وارد دبیرستان ابوذر غفاری شد. در ایام پس از پیروزی انقلاب و تشکیل بسیج مدارس ایشان نیز در فعالیتهای مختلف بسیج حضور فعال داشته و مسجد را به عنوان پایگاهی قوی و مستحکم در اشاعه آرمانهای امام امت و  انقلاب اسلامی انتخاب نمود.

با آغاز جنگ تحمیلی شهید اسکندری پس از طی مراحل آموزشی لازم در سال 1359 به جبهه آبادان اعزام شده و حدود دو ماه در آنجا حضور داشت . پس از آن به جبهه شوش عزیمت کرده و به یاری همرزمان در آن منطقه عملیاتی همت گماشت. با شروع عملیات فتح المبین به منطقه عملیاتی اعزام شد و با فداکاری و از خود گذشتگی بی نظیر در این عملیات سرنوشت ساز که در شوش ، اندیمشک ، دزفول و غرب کرخه با همیاری 124 گردان پیاده ، 9 گردان زرهی و حمایت گردانهای توپخانه با مسدود کردن دو تنگه عین خوش و رقابیه و انهدام نیروهای دشمن در دوم تا دوازدهم فروردین ماه 1361 صورت پذیرفت ،  شرکت نمود .

شهید  اسماعیل اسکندری در شجاعت و دلیر مردی شهره و زبانزد بود. در زندگی همواره تقوا و پارسایی را رعایت می کرد و تا پایان عمر لحظه ای از انجام واجبات و ترک محرمات غفلت نمی ورزید. عاشق ائمه اطهار و بخصوص ابی عبدالله ( ع ) بود و شهادت را آرزوی دیرینه خود می دانست. اسوه شهامت و دلاوری بود و اهل عمل بود نه حرف .

لیاقت و شایستگی در انجام امور مختلف از او انسانی ساخته بود که دیگران به عملکرد او اطمینان کامل داشتندو از لحاظ قدرت بدنی و توان جسمانی در درجه بالایی قرار داشت.

شهید اسکندری از عملیات فتح المبین تا عملیات کربلای 5 مداوماً  در عملیاتها حضور داشت و در هر عملیات حماسه ای تازه می آفرید لیکن شهید اهل بزرگ نمایی و مطرح کردن خود نبود اگر از حماسه آفرینی او صحبت به میان می آمد برایش خوشایند نبود و وقتی از او تعریف می کردند ناراحت می شد ،  ابرو در هم میکشید و می ترسید به اجر اخروی اش لطمه وارد شود. شهید اسماعیل در عملیات دشوار خیبر برادر بزرگوارش ابراهیم ، آن مجاهد نستوه و انسان وارسته را از دست داد و خویش همچنان در کمین شهادت باقی ماند تا اینکه در عملیات کربلای پنج که در 19/10/1365 در منطقه شلمچه ، بوبیان و غرب نهر جاسم با حضور 200 گردان پیاده و آتش 24 گردان توپخانه آغاز شد و رزمندگان اسلام با در هم شکستن مستحکمترین خطوط دفاعی دشمن و انهدام 48 گردان گارد 100 هزار کشته و زخمی به دشمن تحمیل کرده ،  زمینه برتری نظامی ایران را فراهم نمودند شرکت و  در واپسین روزهای دیماه 1365 در منطقه عملیاتی شلمچه پس از وارد کردن ضربات مهلک به دشمن در نبردی نابرابر مورد اصابت ترکش قرارگرفته و پیکرش را شبانه از منطقه عملیاتی خارج کردند . لیکن روح بلند او در بیمارستانی در جوار حرم آقا امام رضا ( ع ) برای همیشه پابوس آقا شد. پیکر پاکش را پس از طواف در حرم رضوی در زادگاهش به خاک سپردند.

یادش گرامی باد.